بهونه ی نفس کشیدنم تویی..

همین که هستی . . . همین که در سرای دلم راه میروی . . . همین که گاهی پناه واژه هایم میشوی . . . کافیست برای یک عمر آرامش . . .

برچسب: نویسنده: پرهام صالحی تاريخ: يکشنبه 2 بهمن 1401 ساعت: 14:10